hubungan ni makin hambar

syg bersyukur Allah kurniakan abg utk sayang, tetapi makin lama syg kenali abg makin besar dugaan yg datang, apakah syg sebenarnya layak untuk abg? atau sayang sekadar menjadi persinggahan yang kita tidak ketahui sampai bila penghujungnya....abg, syg tak berniat untuk mengungkit segalanya, anggaplah andai satu hari nanti abg terbaca coretan ni, anggaplah ia hanya satu kenangan, kenangan abg dgn sayang....abg tanggal 14 mei adalah hari bersejarah sayang, Alhamdulillah syg berjaya dapat ijazah kelas pertama, abg nk tahu setiap detik syg mengharapkan abg dtg, syg tahu abg dh bgthu syg, tapi syg yg salah, syg masih letak harapan yg tinggi dgn kedatangan abg, syg yakin dan naluri syg bgthu abg dtg bersama dgn kak nadiah dan abg an, sewaktu melangkah keluar dari dewan, pertama yg cari adalah abg...tapi syg x nampak abg, kak nadiah peluk syg, dia menangis...syg juga menangis, syg menangis sb akhirnya terbuktilah syg salah sebenarnya, harapan syg tu takada sebenarnya....syg cuba lari dari segalanya, dgn segera syg beredar dri dewan tu, waktu tu hanya Allah yg tahu apa yg syg rasakan....kak nadiah faham, abg....buat kali pertamanya dalam hidup syg, harapan yg syg taruhkan buat abg musnah..syg tak salahkan abg sb syg tahu syg sendiri yg meletak harapan tinggi utk itu...maafkan syg dgn keterlanjuran sikap syg yg akhirnya syg sendiri kecewa dan menangis, abg...setiap hari syg merindui abg, meskipun hari yg syg lalui tanpa abg syg tahu abg sentiasa dlm hati syg, kdang2 syg rasa hubungan ni tak kemana, abg....hidup syg berbeza dgn abg, syg sedang belajar menerima sesuatu dri abg, maka terkadang syg terlalai dlm mngwal perasaan syg, terkadang syg kecewa dgn sikap abg sedangkan syg tahu syg tak patut bersikap begitu...abg pernah syg terfikirkan untuk menghentikan semua ni, sb syg tak sanggup, sb syg tak kuat lagi.....tapi Allah dalamkan syg dgn rindu kepada abg...syg tak mampu..syg tak mampu...